ما هم رفتیم به شهر تاریخی و مرکز سفال و چینی چین. یعنی اولین جایی که سفال در چین درست شد. و مراحل و تاریخچه اش و مقداری درک کردیم.همراه معلم و همراهان و مسول تور به ترتیب مرحله ی ساخت چینی رو دیدیم تا رسیدیم به کوره.کوره یه مکان نسبتا کوچیک بود که یه در کوچیک داشت یعنی به طوری که دو نفری کتابی به زور ازش می شد رد بشی.برای همین راهنما گفت که چند نفر چند نفر برین توی کوره و فوری بیاین بیرون چون فقط جنبه نمایشی داره و چیز خیلی جالبی نیست.من و چند تا بچه ها وایسادیم بیرون به نگاه کردن در و دیوار و آخرین گروه وارد شدیم. کوره یه جایی بود با سقف خیلی بلند که یه لامپ پر نور از سقفش آویزون بود تا ما با نور کامل با کمال فوزولی تمام سوراخ سنبه ها رو ببینیم و گیر بدیم که چرا این شکلیه؟ چرا اینجاش خراب شده؟ چرا ...؟

دیوار کوره  آجری بود که روش فکر کنم کاه گل کشیده شده بود و کفشم یه سری سنگ های ریز خاص بود آخر کوره هم تا نزدیک سقف یه سری چیز شکل سفال قطعه ای چیده شده بود و مقداری بالاش باز بود برای عبور هوا. یکم که گیر دادنمون تموم شد تصمیم گرفتیم که دیگه کم کم بیایم بیرون از کوره که برعکس خیلی هم خنک بود! چون صدای داد و هوار راهنما از بیرون می یومد که زود باشین همه رفتن بیاین بیرون!  که یهو یکی از دخترا جیغ زد: اون جا رو خفاش!!

من و دوست ژاپنی ام و بعضی دیگه از بچه ها نفهمیدیم چی رو می گه.بنابراین از اصل باعچه بان استفاده کرده و جایی رو که دختر مغولی با انگشتش نشون می داد و نگاه کردیم.سقف خیلی بلند بود و فقط یه چیز مشکی پیدا بود.دقیق دیده نمی شد.تا بچه ها انگلیسی شو گفتن و ما متوجه شدیم اون کلمه غلنبه سلنبه خفاش بوده.بعد هم تند تند شروع کردیم عکس انداختن از خفاش بدبخت که خواب بود. بافلش بدون فلش بزرگ کوچیک ... یه چند دقیقه ای سرگرم بودیم و همه زیر اون قسمتی که خفاش بود وایساده بودیم دقیقا عین کسایی که یه چیز خارق العاده کشف کردن عکس می انداختیم و حرف می زدیم. هر کسی یه چیزی می گفت و داشتیم کم کم به این نتیجه می رسیدیم که هیچ کدوممون تا حالا از نزدیک خفاش ندیدیم که یکی از پسر هنگ کنگی ها گفت: می دونین؟ من یه جایی خوندم که خفاش وقتی به صورت مستقیم بهش نور بخوره از خواب بیدار می شه و ... به این جای حرفش که رسید یکی از بچه ها داد زد: اووووووون داره تکون می خوره!!!! منم که زوم کرده بودم که ازش عکس بندازم دیدم راست می گه انگار واقعا داره بیدار می شه! همه چشماشون داشت از حدقه می زد بیرون یه نگاه به پسر هنگ کنگی یه نگاه به دوربین هامون و بعد جیغ جیغ کنان مثل کسایی تازه با خبر شدن یک ثانیه دیگه یه بمب می خواد منفجر بشه به صورت ام پی فر از در کوچیک و کوتاه کوره می پریدیم بیرون. تا ما باشیم دیگه مزاحم خفاش بیچاره ی شب زنده دار نشیم!